दुइ वर्षदेखि कोरोनाले आर्थिक, सामाजिक शैक्षिक, बिकास-निर्माण सबै क्षेत्र नराम्रो संग थला पारेको छ । चीनको वुहानबाट शुरुभएको आँखाले देख्न नसकिने शुक्ष्म भाइरसले धेरैको ज्यान लियो । ज्यान जोगाउन सफल भएकालाई पनि नराम्ररी तर्साएको छ । त्यो आँखाले देख्ने नसक्ने भाइरसले यत्रो संसार ठप्पै पार्न सक्ने तागत राख्दो रैछ ।
क्वारेन्टाइन भन्दै भित्रै थुनायो, आइसोलेसन भन्दै एक्लै बसायो, स्वाब भन्दै नाकबाट सिन्को घुसायो के के गरायो गरायो । मानव जीवनलाइ यस्तो पाठ सिकाउदैछ कि धन सम्पति, शुख-सयल सबै मिथ्या हुन् क्षणिक हुन् । कोरोना भनेको खासमा हो भन्ने कुरा अझै मेसो पाउनै सकिएको छैन ।
कोरोना संक्रमण फैलिए देखि यसको औषधिको खोजीनिती शुरु भयो। संसारका ठुला ठुला कम्पनि र प्रयोगशालामा अध्ययन अनुसान्धान भए । आयुर्वेदिक र प्राकृतिक चिकित्सा क्षेत्रमा पनि धेरै अभ्यास शुरुभए । जति अनुसन्धान हुदैगए त्यसको दोब्बर कोरोना फैलिदै गयो । रोगले भन्दापनि भोक र शोकले धेरैलाई तड्पाउदै, कमाउने, रमाउने सबै बाटाहरु बन्द हुदैगए । अन्तत कोरोनाको खोप पत्ता लाग्यो भन्ने कुरो आयो । जताततै खुशी छायो अव त अकालमा मर्नु पर्दैन् भनेर । ठुला र सम्पन्न राष्ट्रहरुले खोप लगाउन शुरु पनि हामि जस्ता गरिव देशका नागरिकले त भने कुर्नु पर्ने भयो ।
कुराइ धेरै लामो भएन । धेरै थरिका खोप बनेर लगाउन शुरु भयो । फाइजर, जोन्सन एण्ड जोन्सन, भेरोसिल, कोभ्याक्स, स्पुतनिक धेरै थरिका भ्याक्सिन आए । जे- जे पाइन्छ त्यहि लगाउन थालियो । उता कोरोनाले भने फेरी नया-नया रुप देखाउन थाल्यो । अल्फा, बेटा, गामा डेल्टा, के केहुन के के। मास्क त छुटाउनै नहुने भयो स्यानिताइजर, त दलेको दल्यै ।
धेरै कुरा हामीबाट गए। जागिर गयो, आफन्त गए, उद्योग धन्दा व्यापार ब्यबसाय गए , केटाकेटीको पढाइ गयो । अन्तत: सबैतिर बर्बादी भयो । धेरै पछी विभिन्न चरणमा कोरोना खोप पाउन थालियो । कतिपयाले लगाईसके कतिले लगाउनै बाकि छ । सबैप्रकारका खोप भन्दा एक अचुक औसधि बल्ल पत्ता लागेको छ । त्योपनि एक सामान्य व्यक्तिले पता लगाए ।
त्यो औषधि पत्ता लगाउने व्यक्तिको नाम अहिले नै सार्वजनिक गर्न उचित हुदैन । को हुन् ति व्यक्ति जसले कोरोनाको पावरफुल औषधि पत्ता लगाए ? जुन औषधि माथि उल्लेखित, फैजर, कोभ्याक्स भेरोसिल स्पुतनिक भन्दा उत्तम छ । किन भने यी खोप लगाउदा आफु शुरक्षित भइन्छ तर ति व्यक्तिले पत्ता लगाएको औषधिले परिवार, छरछिमेकक, धेरैलाई शुरक्षित गर्छ । को होला त त्यो व्यक्ति ? जसले यस्तो अचुक औसधि पत्ता लगाए । त्यो व्यक्ति तपाईं पनि हुन सक्नुहुन्छ, म पनि हुन सक्छु एकछिन गोप्य नै राखौं ।
त्यो औसधि प्रयोग गरेपछि लामो समयदेखि ठप्प रहेका आर्थिक क्रियाकपाल, शैक्षिक क्रियाकलाप सामाजिक कार्य, मनोरंजनका कार्य, जन्ती मलामी सबै कुरा सुचारु गर्न सकिन्छ होला तर त्यो औषधि प्रयोग गर्न अन्य औषधि जस्तै केहि शर्त भने पालना गर्नु पर्ने रहेछ । जसरी बैद्यले, डाक्टरले हामीलाई औषधि दिदा खाने समय , तरिका, मुख बर्ने जस्ता कुरा, शर्त, मापदण्ड बताए जस्तै यो कोरोनाको औषधिका पनि केहि मापदण्ड रहेको औषधि पत्ता लगाउने व्यक्तिले बताएका छन् ।
यो औधधि प्रयोग गर्दा स्कुल खोल्न, उद्योगधन्दा सुचारु गर्न, जनजीवन सामान्य बनाउंन सकिने कुरा आएको छ । अव के होला त्यो औधधि र को होला त्यो औसधि बनाउने व्यक्ति ?
हो त्यो औसधि बनाउने व्यक्ति “म” हो “तपाईं” हो र “हामि” सबै हो अनि त्यो औधधि “इमान्दारिता” हो । त्यो औषधी तपाई हामीले बनाउने हो र हामीले नै सेवन गर्ने हो । त्यो औषधि (इमान्दारिता) को कसरी पालना गर्ने त ? यदि मलाई रुघाखोकी या कोरोना संग मेल खाने लक्षण देखियो भने इमान्दारिताका साथ अलग्गै बसीहाल्ने । इमान्दारिता साथ स्वास्थ्य प्रोटोकलको पालना गरिहाल्ने, घरमा अरु सबैसंग छुट्टीई हाल्ने । विद्यालयमा कुनै विद्यार्थीलाई यस्ता लक्षण देखियो भने घरमा बस्ने र अभिभावकले इमान्दारिताका साथ विद्यालय नपठाउने । उद्योग धन्दा, कलकारखाना, कुनै ब्यबसयामा रहेका ब्यक्तीलै लक्षण देखिना साथ् तुरुन्तै (इमान्दारिताका साथ् )अलग्गीइ हाल्ने । यसो गर्दा आफु शुरक्षित भइन्छ र अरुलाई समेत शुरक्षित राख्न सकिन्छ । तपाईं हामी इमान्दार भइदिनेहो भने कोरोना संक्रमण फैलिदैन, त्यसैले लक्षण देखिएमा इमान्दारिताका साथ जचाईहालौं, सावाधलिका कुरा इमान्दारिताका साथ् पालना गरौँ, इमान्दारिता नै सबैभन्दा अचुक औषधि हो । त्यसैले सबैले इमान्दारिताको औषधि सेवन गरौँ, संक्रमण फैलानाबाट रोकौं। “आफु बचौं, अरुलाई पनि बचाऔं” सबै क्षेत्र चलायमान गराउंदै जनजीवनलाई सामान्य बनाऔं ।
